Cannabisolie of cannabisthee: opname en welke kiezen

Wie medicinale cannabis oraal gebruikt, kiest meestal tussen zelf gezette thee en gestandaardiseerde olie op recept. Beide gaan via maag en lever, maar verschillen sterk in hoeveel werkzame stof daadwerkelijk in het bloed komt en hoe goed je de dosis kunt sturen. Thee is goedkoop en vertrouwd, maar zwak en grillig in dosering. Olie geeft meer controle. Hieronder de farmacologie erachter.

Waarom thee zo weinig THC bevat

THC is vrijwel niet oplosbaar in water. Bij kamertemperatuur lost ongeveer 2,8 mg per liter op — een verwaarloosbare hoeveelheid vergeleken met de honderden milligrammen in een gram bloem. In een gecontroleerde laboratoriumstudie naar cannabisthee bleef bij het toevoegen van pure stoffen aan kokend water maar circa 17% van de THC in de vloeistof achter; de rest sloeg neer op het glas. Het zure voorloperstofje THCA loste beter op (ongeveer 63%), simpelweg omdat het iets polairder en dus wateroplosbaarder is.

Dat raakt de kern: in verse plant zit de THC grotendeels als THCA. Pas door verhitting (decarboxylatie) wordt THCA omgezet in het psychoactieve THC. Thee zetten op kookpunt zet maar een beperkt deel om — in de studie ontstond zo’n 6-7% extra THC. Het grootste deel blijft THCA, dat farmacologisch veel zwakker werkt dan THC. Je drinkt dus vooral het zuur, niet de actieve stof.

Onvoorspelbare opname na inname

Zelfs de THC die wél in de thee belandt, komt slecht in het bloed. Oraal ingenomen THC heeft een lage en sterk wisselende biologische beschikbaarheid — schattingen lopen uiteen van ongeveer 4 tot 12%, in sommige bronnen tot 20%. Twee oorzaken: de stof lost slecht op in de waterige darminhoud, en wat wél wordt opgenomen, wordt direct in de lever grotendeels afgebroken (het first-pass-effect). Het effect treedt traag op, met een piek rond twee uur na inname, en is daardoor lastig te titreren: je merkt te laat of je te veel of te weinig hebt genomen.

Bij thee komt daar variabiliteit van de bereiding bovenop: zettijd, temperatuur, hoeveelheid plantmateriaal en bewaartijd beïnvloeden allemaal het resultaat. Het Bureau voor Medicinale Cannabis en producent Bedrocan stellen daarom expliciet dat het effect van cannabisthee (en edibles) onvoorspelbaar is en niet door klinisch onderzoek wordt ondersteund.

Waarom een vetbron of melk wordt geadviseerd

Omdat cannabinoïden vetminnend zijn, luidt de officiële instructie om bij thee een vetbron toe te voegen — bijvoorbeeld een theelepel poederkoffiemelk. Dat houdt de stoffen iets beter in oplossing en laat de thee enkele dagen (afgedekt, in de koelkast) bewaren. Het verbetert de opname marginaal, maar lost het doseerprobleem niet op: de hoeveelheid actieve stof per kop blijft onbekend en variabel.

De betere controle van olie

Gestandaardiseerde cannabisolie wordt door de apotheek bereid met een bekende concentratie cannabinoïden per druppel. Daarmee kun je nauwkeuriger en reproduceerbaarder doseren dan met zelf gezette thee: je weet hoeveel je inneemt en kunt stapsgewijs op- of afbouwen. Olie wordt meestal onder de tong gehouden, zodat een deel via het mondslijmvlies wordt opgenomen en het first-pass-effect deels omzeilt; effect treedt doorgaans binnen enkele uren op en houdt langer aan.

Conclusie en nuance

Voor wie nauwkeurig wil doseren, biedt gestandaardiseerde olie duidelijk meer controle dan thee. Thee kan voor sommige patiënten passen vanwege gewenning of voorkeur, maar de zwakke en wisselende dosering is een reëel nadeel. Welke toedieningsvorm en sterkte geschikt zijn, hangt af van je klacht, ervaring en situatie — bespreek dit altijd met arts of apotheker en ga niet zelf experimenteren met dosering.